for bunsoy

pansin sa bahay namin na malaki ang nawala. pano ba naman, wala nang tumatahol kapag si teddy ay tumapat sa kitchen door namin. wala na rin nagtatatakbo sa buon bahay para mang-asar lang kay teddy. sa totoo lang hindi ko siya favorite. pano ba naman ang panget ng experience ko sa kanya, ihian daw ba ung kama ko tapos nung sa room ni rj kami natulog, itabi daw ba sa akin yung poopoo niya(buti na lang d ako malikot matulog kung hind, eau de poops ang labas nun). siguro namimiss na rin ng tatay ko ung pagkauwi niya tapos pagpasok niya ng kwarto e may kabuntot na siya na bunsoy kase pagkahubad na niya ng sapatos eh nanakawin na ni bunsoy ang ubod ng bangong medyas niya. naalala ko pa, kapag matagal mo siya tinititigan, mag-ready ka na kase baka magulat ka kapag kinindatan ka niya. ang ganda pa ng mata niya kase mukang mata ng tao.

nung may 25, nasa kwarto kami ni rj, pinapanood ko siya gumawa ng card para sa ninang niya kase nga birthday ng ninang niya. biglang sumigaw yung nanay ko, tinatawag niya yung kapatid ko, sabi niya wala na si bunsoy. hindi ko alam kung naiiyak ba ko sa nanay ko o naiiyak ako kase hindi man lang ako nakapagbabay sa kanya bago siya dinala sa vet. iyak ng iyak yung nanay ko, sabi niya humanap daw ako ng damit kase bibihisan daw niya yung apo niyang pogi. pagdating ni dadi nasa box na si bunsoy pero d ako nakasunod sa kwarto nila mommy kase pinigilan ko na humabol yung ibang aso. biglang ngumalngal ng malakasa yung kapatid ko. sabi ko baket. sabi niya kawawa naman si bunsoy muka pang nahirapan. hindi ko alam kung magagalit ba ako dun sa vet o kailangan ko lang ba tanggapin na patay na nga si bunso. sabi ko sana ang ginawa na lng nila ay pinatulog si bunso o kaya eh pinilit na lng na ipinikit yung mga mata niya para muka na lng na natutulog. marami ang nagsabi na mukaha siyang stuffed toy kase nga ang ganda ng mata tapos fluffy pa yung balahibo, meron nga rin ayaw maniwala na totoong aso siya nang makita yung pic niya. mukha rin siyang stuffed toy nung nilibing siya, muka pa rin gwapo. nilibing siya dito pa rin sa loob ng bakuran at saka tinaniman nila daddy ng halaman. siguro iisipin ng ibang tao ang weird namen, lahat kami kasing nandito sa bahay eh naghahagulgulan nung ilibing si bunsoy. pati lolo ko hindi napigilin ang pag-iyak.

kinagabihan, hindi rin ako makatulog. iniisip ko na kawawa naman si bunsoy kase umuulan, baka nababasa siya. buong gabi na nagdadasal ako, sabi ko wag naman na niya kunin si missy kasi nakuha na niya si bunso. sabi ko sobra nang malulungkot si mommy kung pati si missy eh kukunin niya. hindi ako makatulog, iniiisp ko kung magiging mabuti na ba si missy kinabukasan. sabi ko ayokong marinig yung nanay ko na naghihihiyaw kase baka di ko na mapigilan ang pag-iyak. ikinwento sa amin ni daddy na ayaw niyang sabihin sa nanay ko na mukhang tagilid ang kalagayan ni missy, kahit nga si rj ayaw na magstay sa room nila mommy kase natatakot siya na baka mamatay si missy at maging witness siya nun. dinala namin si missy sa ibang vet. kaagad na kinalbo ng doctor si missy, sabi niya baka daw naheatstroke yung aso. kinabukasan ng pagkakakalbo kay missy, tumawag yung vet at sinabing idala namin dun kaagad si missy. nataranta siya kase yung result ng blood test niya, ang normal level ng liver enzyme ng aso sa blood eh 52, yung kay missy ay 700+ na. ininject sa iv niya yung gamot. twice a day ung gamot at pumapatak na 200+ ang isa, ganun namin kamahal si missy. lumobo ung tiyan at nanilaw yung balat ni missy, iyak ulit ng iyak si mommy. pero mukang ok naman si missy nung sunday, baka nagtampo lang kase 2 day namin siya d nabisita kase pumunta kami sa batangas. ngayon eh lumiit na ng konti yung tyan ni missy at muka naman na masaya na siya. sabi nga nung staff dun eh nakikipag-away na siya sa ibang aso dun.

mahal na mahal at miss na miss na namin si bunsoy. sana marunong siya magbasa para makita niya na naging part siya ng aming family. kahit nga hanggang ngayon na sinusulat ko to eh naiiyak pa rin ako. pero sabi nga ni rizza, masaya na siya sa kinalalagyan niya ngayon.